Puła-pka

Często też spotykam się z pytaniami "Czy rowerek dobry na spalanie/pośladki/nogi,...? Czy lepiej kupić rowerek, czy bieżnie? A może lepiej po prostu biegać, zamiast wydawać pieniądze?"

Jakby się uprzeć, to każda wersja ma swoje "za" i "przeciw". Rowerek na pośladki oddziaływać może, ale zauważmy, że działa na całe nogi, więc nie tylko w dupcię pójdzie. Poza tym nie oddziałujemy na nie dużym obciążeniem, fakt, mamy różne przerzutki, czy ustawienia trudności, ale nie są to ciężary i ćwiczenia izolacyjne. Mimo to pupka będzie jędrniejsza i na pewno nie pożałujemy efektów tej aktywnej rozrywki ;) Czy na spalanie? No tak, w końcu to cardio, w dodatku nie oddziałujące tak mocno na kolana, jak bieganie, więc dla osób typu moja siostra (mająca problemy z kolanami) zalecane ;) Działanie spalające jest jednak oczywiście zależne od tempa i długości jazdy. Rowerek, czy bieżnia? Zależy jak się czujemy z danym sprzętem i czy mamy miejsce! Znam osoby, które mogą mykać w terenie bez końca, ale na bieżni bardzo szybko mają dość. Znam też osoby mające odwrotnie. Inna sprawa, że bieżnia wymaga sporej ilości miejsca i budżetu, co w przypadku rowerków jest łatwiejsze do przełknięcia. Nie zakazuję oczywiście zakupu bieżni osobom chętnym, ale podsumowując moją chęć zakupu rowerka, niewielką przestrzeń na sprzęt tego typu w mieszkaniu i chętnych na jazdę domowników, ostatecznie zadomowił się u nas ten drugi sprzęt.

Szukając przystępnej ceny i gabarytów, a jednocześnie przeglądając raczej marki mi znane i lubiane upodobałam sobie model SPONSA marki Spokey.

Spokey poznałam w sumie dzięki znajomym z Self Active Planet, od których dostałam moją ulubioną matę do ćwiczeń ♥ Więc ze względu na pozytywne doznania z matą LIVE WITH PASSION (ja mam starszy design, ale to ta ;)), wynalazłam SPONSE, choć w sumie miałam na oku jeszcze model JOLI. Przyznam się bez bicia, że jako kobieta wybór jednego z dwóch powyższych sprzętów wynikał głównie z oględzin wzrokowych - stwierdziłam, że ładniej u mnie będzie wyglądał ten :D

Mimo to wcale się nie zawiodłam ;)

Cenowo rowerek zmieścił się w moich klamrach możliwości, które przyznam iż były dość ubogie ;) Ma gabaryty podpasowane pod opcję "mało miejsca", jest cichy, lekki i przez to łatwy w przenoszeniu, co przydaje się, kiedy ktoś postanawia podwiędzić sprzęcior na chwilę rozruszania się czy to z nudów, czy jako dodatek do oglądanego serialu, czy w przytoczonej powyżej rozmowie z kimś ;) Możliwe jest oczywiście ustawianie oporu na pedałach w zakresie od najmniejszego (1) do największego (8). Na koniec pozostaje pochwalić ekran z licznikiem. Przedstawia on nam czas jazdy, tempo, dystans i spalone kalorie (w przybliżeniu, bo każdy spala trochę inaczej, a wartości oparte są o dane wyciągnięte z samej jazdy. Nie ma tu ustawienia indywidualnych danych, czy mierzenia tętna. Mimo to ogólne informacje także mogą się przydać ;)).

Czy to cudo ma jakieś minusy?

Znalazłam tak ze dwa. Przy wzroście tak do 170 cm ustawienia wysokości siodełka ją jak najbardziej ok, ale dla osób wyższych może być niekomfortowo, bo siodełko i kierownica będą za nisko. Dla mnie przy wzroście +/- 164 cm wysokość jest jak najbardziej ok :) Druga sprawa to... składanie rowerka :D Robiłyśmy to we dwie, z siostrą i zeszło nam niby z 30 min, jednak były chwile głębokiej zadumy nad tematem "a to gdzie?" (Polecam sprawdzanie, czy przypadkiem części nie są jakoś opisane, ja po fakcie zobaczyłam opisy na gumach od pedałów, ale na szczęście wyszło, że zakładałam dobrze) oraz moment kiedy bez drugiej osoby nie poszłoby się dalej, bo linka od ustawiania trudności pedałowania ukryta w rurze wymagała nie tylko załapania co i jak być powinno, ale także tego, aby jedna osoba odpowiednio trzymała i naciągała elementy, a druga zakładała "to-tu" :D Podobnie przy ustawianiu ekranu licznika, aby był prosto, bo jak wyszło krzywo, to moja pedantyczna część była co najmniej niepocieszona i kazała mi to natychmiast poprawiać!

Czy jednak rowerek w ogóle ma sens?

Powiedzmy sobie szczerze, że to pytanie jest niepotrzebne. Każdy UŻYWANY PRZEZ NAS sprzęt ma sens, o ile JEST UŻYWANY. Fakt, orbitrek u nas w domu postał trochę i trening na nim był praktykowany, ale sam sprzęt zajmował miejsce i szybko zaczął hałasować, więc i po jakimś czasie okazał się jedynie zbędnym rekwizytem. Rowerek póki co się nie kurzy (dobry znak!), jest u nas używany nawet od niechcenia, nawet na te parę minut dziennie, ale jednak, może być spokojnie przestawiony, więc w razie potrzeby ustawienia go w drugim pokoju, albo innym kącie z różnych pobudek, nie ma z tym problemu, a co za tym idzie, nie odczuwa się potrzeby pozbycia się go "bo przeszkadza".

Myślałam o porównaniu rowerka stacjonarnego ze zwykłym, jednak na dłuższą metę to bez sensu, gdyż są to dwa różne przypadki tego samego. To tak jakby ktoś lubił ćwiczyć niezależnie od miejsca, a jednak musiał wybrać między jednym a drugim. Jasne, że od pogody wyciągnie się rower i poleci gdzieś na nim, ale jeśli chcesz sobie pośmigać w domu, to czemu nie? Od tego właśnie jest sprzęt domowy! ;)

Jako opcja na wsparcie Twojej aktywności, na którą sama się zdecydowałaś, jestem na TAK, polecam i szczerze Cię wspieram!

Z pozdrowieniami od Oddiego, go girl! ♥

W zasadzie każda nasza codzienna czynność podyktowana jest wyrobionym niegdyś wzorcem. Przykładowo ja odruchowo po wyjściu z łóżka ścielę je, albo po wejściu do kuchni wstawiam wodę do gotowania. Sporo takich odruchowych działań jest przez nas oczywiście niezauważalnych, ale nawet w sklepie potrafią nam one dopomóc lub dokuczyć. Wystarczy, że mózg zamiast nauczyć się sprawdzać etykiety na opakowaniach od razu po wzięciu produktu do ręki, zostanie nauczony patrzenia na sam "ładny wygląd" tej paczuszki z krakersami, a nawet produktów zdrowych, ale mimo wszystko droższych niż brzydziej wyglądający substytut (a smak i skład ten sam). W ten sposób nawyk może stać się dla nas pułapką (:D) lub narzędziem do rozwinięcia skrzydeł w stronę założonych celów!

Aby jednak wykorzystać je odpowiednio, a przede wszystkim zastąpić te niedobre nawyki nowymi, musimy zdać sobie sprawę nawet nie tyle z ich istnienia, co z ich lokalizacji i budowy.

Przykład wstawania z łóżka jest dość prosty do opracowania i na nim wytłumaczę składowe nawyku, które później potrzebne będą do identyfikacji każdego odruchu, nad którym chcemy pracować ;)

Wyzwalaczem mojego ścielenia łóżka jest czynność wyjścia z niego. Jest to nieuniknione, o ile nie siedzę cały dzień w wyrku, więc przyzwyczajenie to jest dość samoistne i raczej pozytywne, więc nie muszę się martwić o potrzebę zmiany tego :) Niemniej jednak, jeśli chodziłoby o nawyk jedzenia ciasta po zobaczeniu go w lodówce, albo przyzwyczajenia się do jedzenia fast foodów w drodze z pracy do domu, wyzwalacz byłby bardzo ważną częścią, nad którą w miarę możliwości by się pracowało, jeśli chciałybyśmy zupełnie nawyku się pozbyć np. Poprzez unikanie ciasta w lodówce, bądź zmianę trasy powrotnej.

Mózg po otrzymaniu bodźca "halo, wyjszua z wyra" przechodzi do zakodowanej automatycznej czynności, w tym przypadku ścielenia łóżka, więc wykonuję ją bez zastanowienia. Jeśli jednak w planach mamy łatwiejszą opcję, czyli wykorzystanie wyzwalacza do nowej reakcji, nie "usuwamy" go, a właśnie przerabiamy drugą część nawyku. Mogłabym ją zmienić, jeśli zaraz po wyjściu, w ciągu tych paru sekund rozruchu głowy w stronę automatu, zastanowiłabym się nad tym, czy na pewno chcę to zrobić. W ten sposób działa nasza walka z niezdrowymi nawykami. Np. Budzę się rano, ale w nawyku mam wstawanie po 15-minutowym nie-chce-misiestwie. Jeśli jednak w ciągu tych paru sekund po przebudzeniu świadomie wymuszę podniesienie się z łóżka, zakłócę nawyk, choć nie na stałe. Zrobiłam jednak pierwszy krok w stronę walki z leniem. Im częściej będę teraz świadomie wypierać nawyk poprzez wyjście spod kołdry od razu po obudzeniu się, tym bardziej umocnione zostanie nowe połączenie wyzwalacza z dobrym nawykiem, a z czasem cała ścieżka starego przyzwyczajenia stanie się niewidzialna dla naszego mózgu!

Ostatnią składową jest nagroda. Silne nawyki na pewno posiadają tą część, ale często trudno od razu ją zauważyć. Szczerze mówiąc, ciężko mi zauważyć wartość dodaną w ścieleniu łóżka, ale zakładam, że moja łepetyna widzi w tym rytuale pozytywny wydźwięk typu "jak już pościelone, to znaczy, że jesteś gotowa zacząć dzień", albo "od rana jest porządek <pewno wraz z tą myślą mi tam gdzieś w głowie kwiatuszki kwitną :d>".

Nagrodą może więc być sama satysfakcja, ale także fizjologiczne zaspokojenie potrzeb. Co ciekawe nie chodzi nawet o to, aby za każdym razem ją dostawać. Chodzi o to, aby nasz mózg jej pragnął. Ze względu na to, że ludzkie pragnienia i nawyki są dość skomplikowane w tłumaczeniu samego pragnienia, podam przykład szympansi: szympans wie, że jak na ekranie zobaczy banana i wciśnie guzik, to dostanie nagrodę w postaci banana. Na początku dostawał ich sporo, ale z czasem banany na ekranie pojawiały się 3-krotnie, a tylko w przypadku jednego szympans dostał go rzeczywiście. Mimo to nawyk wciskania przycisku będący reakcją na wyzwalacz (banan na ekranie) nadal był praktykowany, czy nagroda była, czy nie. W bardziej ludzkim przykładzie, oczywiście po pewnym zakorzenieniu samego nawyku, licząc na nagrodę w postaci efektów naszych ćwiczeń, wykonujemy te same akcje, np. Idziemy na siłownie (wejście na siłownie - wyzwalacz), gdzie odpala się reakcja na wyzwalacz w postaci treningu. Czy zobaczymy te efekty dziś, czy za parę dni, w różnej formie (lepszej kondycji, większego podniesionego ciężaru, czy po prostu zauważenia jakichś mięśni) i tak będziemy wykonywać pętlę nawyku. Mózg jednak odczuwa potrzebę poczucia satysfakcji z wykonanej akcji i im częściej ją odczuwa, zwłaszcza na początku, tym silniejszy staje się nawyk.

Dlatego też widząc efekty naszych ćwiczeń, jesteśmy zmotywowani do ich dalszego wykonywania, ALE z drugiej strony nie widząc ich i powtarzając, nazwijmy to "jałową" pętlę nawyku ciężko jest się na nią na początku przestawić. Dlatego na starcie, kiedy dopiero udeptujemy ścieżkę nowego przyzwyczajenia, musimy przygotować się na pewnego rodzaju walkę z samą sobą. Na świadome rozpatrywanie naszych dotychczas nieświadomych reakcji.

Można by o tym pisać więcej i dokładniej, ale narazie pozostanę przy takich podstawach, które mam nadzieję, że przydadzą Ci się w walce o nową siebie ;)

Podsumowując, aby znaleźć pętlę złego nawyku i przerobić ją na pozytywną, zidentyfikuj swoje działanie, dlaczego idziesz po to ciastko i co Ci ono daje (być może to tylko głód, może chęć spędzenia czasu wspólnie ze znajomymi na ciastkach, a może spadek cukru?). Następnie wykorzystaj stary wyzwalacz do innej reakcji (np. Zamiast na ciacho to na coś zdrowszego? ;)) i za każdym razem zastanów się chwilę, zanim automatycznie zareagujesz na obrazek donuta w necie :D

Żeby nawyk wykorzenić możesz oczywiście zakłócać wyzwalacz, zamienić go na inny lub w ogóle go unikać. Jest to jednak trudniejsze niż zmiana odruchu, zwłaszcza jeśli przyjdzie nam np. Unikać szyldów maka, czy kfc... Nawyk będzie rzadziej wyzwalany i z czasem osłabnie, ale istnieje szansa, że jak wrócimy do miejsc, w których te nieszczęsne Złote Łuki zapraszają do siebie, znowu złapiemy się na ich haczyk.

Aby natomiast wyrobić nowy nawyk, zidentyfikuj swój cel i spróbuj znaleźć w nim coś, co możesz odczuć w miarę szybko. Np. nie szukaj od razu sześciopaka na brzuchu, tylko zidentyfikuj uczucie zakwasów jako wyznacznik budowania mięśni. Poszukaj drogi do tej "nagrody", np. poprzez treningi w domu. Wyznacz wyzwalacz. Może to być samo przebranie się w strój sportowy, albo spojrzenie na swoją tablicę motywacyjną. Coś, co wiesz, że będziesz mogła zobaczyć każdego dnia, którego będziesz chciała wykonać trening. W ten sposób stworzysz już teoretyczną pętlę Twojego nowego, dobrego nawyku. Od tej pory musisz tylko systematycznie, narazie świadomie, go wykonywać, czyli przez czas, zanim rzeczywiście trening będzie Twoim przyzwyczajeniem i drugą naturą, będziesz musiała powalczyć sama ze sobą, pamiętając o krokach, jakie ustaliłaś: zobaczyć wyzwalacz, podjąć działanie, poczuć satysfakcję. W razie jeśli satysfakcji nie odczujesz chwaląc się sama przed sobą, że trening miał miejsce, czekam na Ciebie na fp w wiadomości prywatnej - możesz śmiało mi się chwalić, po to jestem i bardzo się ucieszę wiedząc, że dzięki moim radom powoli spełniasz swoje marzenie ;*

Na dziś tyle, w razie pytań, czekam na komentarze lub wiadomości prywatne bezpośrednio na fanpage <3

---

Zapraszam także na konkurs na osi fanpage, wstawiam tutaj pod skróconym linkiem -> www.bit.ly/konkurs2skin ♥

Wczorajszy wieczór...

Wczorajszy wieczór był u mnie niezłą walką z samą sobą (trening vs leń), którą wygrałam z przytupem! Ale nie do końca w tym rzecz, bo taką walkę podejmuje wiele z Was i każdej należą się wielkie brawa za zwycięstwa na Waszej drodze zdobyte ❤️ Wczoraj, choć ciało chciało się poddać, leciały ze mnie siódme poty, obkapałam nimi matę, powtarzałam sobie "przecież jesteś silna, maleńka!" i leciałam dalej! Stąd ta grafika, bardzo ważna, po treningu dającym mi trzy lekcje (albo po części przypominająca niektóre ;)), które poczuwam się odpowiedzialna Wam przekazać:

1. WSZYSTKO SIEDZI W GŁOWIE! To głowa wymyśla wymówki. "Wieczorny trening po prosznicu? To bez sensu, skoro już się umyłam, to nie będę się pocić" - a jaki problem po treningu wziąć jeszcze 5-minutowy szybki prysznic?? No tak, ale to przecież dobra wymówka, żeby nie musieć poćwiczyć danego dnia (y) "boli, nie mam siły" - a właśnie że masz! Boli to co trzeba? Mięśnie tyłka przy przysiadach? To dobrze, znaczy, że działa! "Nie dam rady!" - a właśnie, że dasz! Jesteś silna, Maleńka! Zrób sobie chwilkę przerwy na zmotywowanie siebie i ruszaj dalej!!! ❤️❤️❤️

2. WSŁUCHUJ SIĘ W SWOJE CIAŁO! NAUCZ SIĘ ROZKODOWYWAĆ JEGO PRZEKAZY!!! Czasem organizm sam komunikuje Ci, że w niektórych przypadkach, dniach nawet umysł nie pomoże. Pociśniesz trening, ale w międzyczasie poczujesz, jak w dziwny sposób drży Ci ciało, jak ciężko wykonuje Ci się ćwiczenia, coś zdecydowanie jest nie tak - w takim razie zostaw trening tego dnia w spokoju. Ciało ewidentnie daje Ci do zrozumienia, że musi się zregenerować!!! A jeśli go nie posłuchasz, może się to skończyć niebezpiecznym treningiem (przemęczone ciało lub poszczególne mięśnie podnoszą ryzyko utrzymywania złej techniki ćwiczeń w takie dni, więc możesz narazić się na urazy), jeszcze dłuższą regeneracją, złym samopoczuciem, a nawet osłabieniem i omdleniem!

3. DBAJ O TO CO JESZ I KIEDY! Nie u każdego to działa i u każdego działa inaczej (jedni potrzebują 30 min, inni godziny,...), ale ważne jest, aby to sprawdzić i pilnować czasu: jak blisko czasu ćwiczeń możesz jeść? W moim przypadku jest to minimum 30 minut przed treningiem. Jeśli zjesz bezpośrednio przed ćwiczeniami, najprawdopodobniej podczas treningu będzie Ci się odbijać, będziesz "czuła posiłek w żołądku", uniemożliwi Ci to część ćwiczeń (np. Ćwiczenia oparte na leżeniu na brzuchu na piłce), a nawet doprowadzi do mdłości i nie daj Panie, do wymiotów! Uważaj także na ilość wody pitej podczas treningu, pij ją w przerwach co 10-20 min po parę małych łyków, unikniesz przede wszystkim uczucia i dźwięku przelewania się wody w brzuchu ;)

Jest to post skopiowany z mojego fp Brzuch się sam płaski nie zrobi ;o żeby tak ważne info nie zgubiło się pośród tony innych publikacji, tutaj będzie łatwiej do niego zajrzeć  ;*

JAK TAM WASZE MIĘŚNIE CYCKÓW? :D

Mały, duży, średni, kształtny bardziej lub mniej, sztuczny, naturalny, zadowalający nas, bądź nie... Temat według mnie o tyle ważny, o ile ważna jest świadomość wielu rzeczy, które w mediach kreowane są fałszywie, a jednak sporo osób tworzy na ich podstawie często błędne ideały kobiet...

Najłatwiej będzie mi to wytłumaczyć w formie małego FAQ:

1. Widziałam foty przemiany fitnessek, które po ćwiczeniach miały także większe piersi. Może ja też sobie treningami je wyrobię?

Przykro mi Kochana, to tak nie działa, chociaż sama bym też chciała ;c Ćwiczenia mogą pomóc nam ujędrnić i ukształtować biust, pomóc nam uniknąć "cycoszalika" na starość, jednak poza tym nie mają wpływu na wielkość piersi. Większość cycatych fitnessek, czy się do tego przyznaje, czy nie, ma po prostu sztuczny biust. Dlaczego "większość"? O tym potem :)

Wniosek: ćwiczenia KLATKI PIERSIOWEJ są ważne dla ładnego biustu, mogą go lekko wypełnić i "wypchnąć", ale na efekt "z rodzynek w donice" nie ma co liczyć...

2. Jak to "klatki piersiowej"? Przecież chodzi o piersi, nie o klatę. Nie chcę wyglądać jak paker! ;o

Nie galopujmy tak daleko! Zacznijmy od tego, że piersi, to głównie tłuszcz i sam gruczoł do karmienia mlekiem. Jedno rośnie i maleje wraz z wzrostem i spadkiem wagi. Drugie zależne jest od genów, poziomu estrogenów i mleka (akurat to ostatnie tylko w czasie karmienia ;D). Jednak o tym później. Teraz mówimy o klatce piersiowej. Partie mięśni klatki mają miejsce tuż pod gruczołami mlekowymi, co sprawia, że jeśli będą silniejsze, piersi zostaną przez nie lekko wypchnięte :)  Dlaczego tylko lekko? Bo mięśnie klatki mają dużą powierzchnię, nie są w stanie budować się tylko pod naszymi pomarańczkami, działają tak, jakbyśmy chciały zatrzymać ćwiczeniami efekt wypiętej piersi, czy dobrego wdechu ;D Kolejnym dobrodziejstwem ćwiczeń klatki jest ujędrnienie piersi, treningi siłowe, ciężarowe zapewniają dobre ukrwienie i dotlenienie tkanki, co z kolei pozwala się jej regenerować, pozytywnie działa na koloryt i strukturę skóry. Unikamy więc worów, zwisów i tym podobnych oraz unosimy i kształtujemy biust :)
Jest to dobry tip dla kobiet w ciąży lub już karmiących! Masaże biustu wraz z ćwiczeniami klatki piersiowej pomogą Wam utrzymać bardzo ładne piersi :)

3. Boję się schudnąć, bo mogę stracić piersi...

Jak pisałam powyżej, niestety, piersi to po części (większej lub mniejszej) tłuszcz, więc obawiam się, że będziesz musiała się pożegnać ze swoimi "pupilkami"... Jednak jeśli zauważyłaś, że wśród podobnych koleżanek masz i tak dużą miseczkę, prawdopodobnie jesteś szczęśliwą posiadaczką naturalnie dużych piersi! Brawo! Jaki tego efekt? Taki, że nawet jeśli schudniesz, Twoje piersi będą większe niż przeciętnie! A co jeśli jesteś wśród "normalnych" biustów? Hej, to nie koniec świata, małe jest piękne! Witam w klubie! ;)

Pamiętaj też, że wcale nie musisz nosić rozmiaru XS czy S, żeby być seksi! Moja mamka z rozmiaru XL zeszła do M/L i w moich oczach jest prześliczna! Nie wyobrażam sobie, żeby musiała być chudsza. Ważne, że jest zdrowa i czuje się dobrze w swoim ciele ;) Z chorą tarczycą lekarzowi opadła szczęka, kiedy zobaczył, jak dobrze się czuje, wygląda, jak dobre ma wyniki. To zdrowie i samopoczucie się liczy! <3

Poza tym utrzymywanie poziomu tkanki tłuszczowej między 20-25% da nam najbardziej zrównoważone efekty jeśli chodzi o szczupłą sylwetkę i wielkość piersi :) Nie zbijajcie więc Waszej tkanki zbyt mocno, sama skóra, mięśnie i kości odbiorą Wam na pewno Wasze ulubione piłeczki!
A jak utrzymać taki procent? Wystarczy, że po osiągnięciu na redukcji tego poziomu tkanki, wrócicie do normalnej ilości przyjmowanych kcal (zazwyczaj wraca się do tego przez ok 1-2 tygodnie, stopniowo dodając ok 100 kcal. Kiedy już dojdziemy do kaloryczności spalanej w ciągu dnia, wyliczonej przez kalkulator lub wagę składu ciała, poziom tkanki tłuszczowej nie będzie się zmieniał. Jeśli dużo ćwiczycie, postarajcie się zmniejszyć ilość cardio do 1-2 w tygodniu i uzupełniać kcal stracone na treningu, aby nadal trzymać potrzebną dzienną wartość kaloryczną. Wydaje się to strasznie trudne do ogarnięcia, ale w praktyce wystarczy, że po "powrocie z redukcji" po ćwiczeniach cardio zjecie sobie coś dodatkowego. Oczywiście nie mam tu na myśli big mac'a z podwójną porcją frytek! Raczej dodatkowa kanapeczka, czy jakieś nieduże danie obiadowe ;))

4. A co z tymi estrogenami??

Już tłumaczę :) Na początek ważne i zapewne wszystkim znane info, warte przypomnienia: to właśnie z powodu genów mamy duże, średnie lub małe "boobies", co jednak nie oznacza, że mamy obrażać się na rodzinę :D A co z estrogenami? Niejako odpowiadają one za wielkość piersi, choć także nie sprawią, że dzięki ich podwyższeniu nagle z A/B przeskoczymy na D, mimo to może nam to pomóc w przejściu z A/B na B/C. Zauważyłaś, że w czasie cyklu masz dni, kiedy Twój biust wydaje się większy, pełniejszy? Wtedy właśnie poziom estrogenów w Twoim organizmie się podniósł ;)
Ale co zrobić, żeby nie było to chwilowe?
Tutaj zdania są podzielone i nie wszystkie porady są stricte ode mnie, część znalazłam w internecie, sama głowiąc się nad swoimi "maluchami":

- Część osób sięga po specjalne do tego tabletki, jednak nigdy z tego nie korzystałam, trochę się bojąc, że za bardzo mi to pomiesza w hormonach, poza tym efekt jest chwilowy. Dopóki używa się tabletek, wszystko cacy, ale jak tylko je porzucisz, możesz się pożegnać ze "szczeniaczkami", które i tak nie rosną jak na drożdżach, a osiągają maks o rozmiar większe gabaryty. Część osób w internecie, kiedy robiłam mały research, skarżyło się na ból piersi spowodowany przyjmowaniem suplementów tego typu, ponoć był on o tyle nieznośny, że nie zezwalał nawet na ich dotyk. To na dobre zakończyło moją chęć sprawdzania tej metody. Poza tym po co uzależniać się do końca życia od tego typu tabsów??

- Tabletki antykoncepcyjne. No cóż, kolejna kontrowersja. Jedni są za tym, żeby je brać z powodów wielu (antykoncepcja sama w sobie, regulacja hormonów, większe piersi), inni, nawet jeśli widzą w tym pewne plusy, znajdują i minusy, bo może to także pociągnąć za sobą wzrost wagi. Czasem można to obejść i poprosić ginekologa o dopasowanie innych tabletek, gdyż nie wszystkie działają na nas tak samo, a może po prostu do nas nie pasują. Nie widzę jednak powodu, by rzucać się na tego typu tabletki tylko ze względu na biust. Jest to dodatkowa właściwość, ale nie chciałabym mieszać sobie w organizmie bez rzeczywistej potrzeby. Nie jest to byle suplement, a poważna dawka hormonów, to bardzo ważne, aby o tym pamiętać.

- Fitoestrogeny. Są to roślinne odpowiedniki naszych naturalnych estrogenów. Mimo to ich przyjmowanie także ma swoje za i przeciw. Fitoestrogeny występują głównie w soi, a także w kozieradce, sezamie i siemieniu lnianym. Mimo to mówi się, że soja działa także wręcz przeciwnie, blokując estrogeny. Nie wiem, ile w tym prawdy, trzeba by to skonsultować z weganami ;)

W ramach swojego doświadczenia w tej chwili jestem na etapie 3 tygodnia picia codziennie wywaru z siemienia lnianego i zauważyłam pozytywne efekty wypełnienia biustu ;) Siemię piłam na gardło, a odbiło się na szybciej rosnących włosach, silnych, ładnie zabarwionych paznokciach (dawno nie miałam tak białych końcówek!) no i na piersiach! Nie urosły ogromnie, ale są bardziej okrągłe :)
P.S. Nie jest to do końca wywar, po prostu zalewasz łyżeczkę lub dwie całego siemienia wrzącą wodą i czekasz, aż naciągnie, woda zrobi się gęstsza. Możesz w międzyczasie zamieszać wodę z siemieniem. Tak zalane możesz zalać jeszcze minimum raz, o ile się nie zepsuje (niuchaj zanim zalejesz ponownie!), nawet 2 razy (pijąc 1 szklankę dziennie).

Z kozieradką próbowałam, ale nie potrafiłam jej przyjmować regularnie... Za to polecam ją na włosy :D

Sezam - tak jak w przypadku kozieradki, nie umiałam przyjmować go regularnie, codzienne, ale ponoć jest bardzo dobry na lśniące włoski :d

Dodam jednak, że fitoestrogeny to także hormony! Jeśli mamy z nimi problemy lub przyjmujemy już tabletki  hormonalne, takie "dodatki" musimy skonsultować z lekarzem!
Poza tym fitoestrogeny prawdopodobnie mogą działać tak samo, jak w przypadku tabletek, tylko przez okres ich przyjmowania. Narazie jednak piję siemię dalej, gdyż jest ono także dobre na nawilżenie gardła, a to wspiera ochronę przed chorobami (suche gardło o wiele łatwiej łapie infekcje!)

- Masaże. Niektórzy twierdzą, że pobudzają one piersi do wzrostu (niedużego, ale jednak), zwłaszcza w połączeniu z kosmetykami na powiększenie biustu, inni uznają, że są to tylko modelujące rytuały. Mimo wszystko na pewno jest to dobroczynny, ujędrniający zabieg dobrze wpływający na kształt biustu :)

- Dopasowany stanik. Ojj nawet nie wiecie, jak wiele może zdziałać dobry stanik! Na swój trafiłam dzięki znajomej, ale jeśli nie miałabym jej pod ręką, poleciłabym Wam zdecydowanie wybrać się do brafitterki. Choć raz, po ten jeden stanik, na podstawie którego dobierałoby się w przyszłości inne.

Jeśli jednak nie chcecie tyle na to wydawać, idźcie do sklepu, który ma ludzkie ceny i sporą gamę rozmiarów (np. Cubus), weźcie tonę przeróżnych staników (w tym różnych rozmiarów) i przymierzajcie! <3 Nie bójcie się brać mniejszych rozmiarów niż myślicie, że macie. To Wam nie ujmuje, a może Wam dać w końcu ładny kształt biustu!  Mówi się, że u brafitterki dadzą Wam prawdopodobnie większy rozmiar niż myślicie, ale sklepy rządzą się innymi prawami i ja np według brafittingu mam rozmiar 65C, a w NewYorkerze 70A i oba wyglądają tak samo ładnie :)

- "Poczekaj, będziesz miała dzieci, to Ci te cycki zbrzydną!" - tak mi mówią członkinie rodziny po ciąży! :D W czym rzecz? Nasze piersi podczas ciąży rozbudowują się na potrzeby karmienia dzieci, a więc warto poczekać z niektórymi decyzjami powiększającymi biust na czas po ciąży, być może ich rozmiar naturalnie zmieni się wystarczająco, abyś jednak się do nich przekonała i nie musiała w żaden sposób ingerować w ich "rozwój" :) Wsparty w tym czasie ćwiczeniami (skonsultowanymi z trenerem lub lekarzem!!!) i masażami/peelingami biust może zaowocować godnymi pozazdroszczenia kształtem i kondycją (y)

- Jeśli jednak masz koniecznie taką potrzebę, możesz zdecydować się na operację, oczywiście o ile Cię na to stać i jest to przemyślany zabieg, wykonany przez kompetentnego lekarza, co nie zdarza się zawsze. Zaczynając od umiejscowienia implantu, przez higienę i profesjonalizm na opiece po operacji kończąc. Rodzaje operacji są już dwa. Jeden to typowe implanty, które same w sobie także muszą być dobrej jakości, a drugi to "przeniesienie" tkanki tłuszczowej z innych otłuszczonych miejsc do piersi. Na pewno są tu osoby, które się ze mną nie zgodzą, ale co tu dużo mówić, albo się akceptuje swoje wdzięki, albo je poprawia. Jest sporo fitnessek z implantami, mają się z nimi dobrze i wiele z nich wcale tego nie ukrywa (pomińmy te, które mają takie bomby, że nie da się tego ukryć :D). Ważne jednak, że mają one na to pieniądze i nie muszą potem skrobać portfela do czasu kolejnej wypłaty oraz, że dobrze wszystko zaplanowały, bez szemranych chirurgów zza rogu "bo tanio". Ingerencje w naszym ciele pozostają na zawsze, albo przynajmniej na zawsze odciskają na nas piętno, zwłaszcza jeśli zostaną przeprowadzone źle! Laski, wszystko trzeba robić z głową!
A więc nie polecam ostatniej opcji, ale no cóż, nie wykluczam jej.

TIPy z internetu:
1. Picie codziennie soku z papai z mlekiem pomaga powiększyć naturalnie piersi.

2. Dieta równoważąca przyjmowanie białka (w postaci orzechów, nabiału) oraz składników odżywczych wspiera rozwój biustu.

WAŻNE! CYCKI NIE ROSNĄ Z DNIA NA DZIEŃ! NA ZAUWAŻENIE ZMIANY DAJ SOBIE MINIMUM 1,5 MIESIĄCA!
Jeśli zauważysz ją wcześniej - good for You! Jednak lepiej zaskoczyć się miło niż zniechęcić, kiedy zbyt szybko wymagacie efektów i przyjdą one "o tydzień za późno..."

Moje osobiste podsumowanie:

Mam mały biust, w chwilach słabości gadam, że "zrobię se cycki i będzie po problemie", ale to tylko gadanie. Jak dla mnie, jeśli natura nie dała nam piersi, to nie ma co wciskać w niego sztuczności, lepiej skupić się na tym, co możemy zmienić same, naturalnie :) Nie ma sensu ingerować wewnętrznie w ciało, które dla wielu osób i tak już jest idealne. Zawsze znajdzie się jakiś amator Twojego ciała! Najdroższym wysiłkiem może okazać się jedynie zaakceptowanie siebie! <3

To nie wygląd pokazuje Twoją pewność siebie, to Twoja pewność siebie sprawia, że promieniejesz pięknem!