Puła-pka

Przyznaję, dawno mnie tu nie było. 

Oddałam całe swoje serce projektowi w pracy, który trwał ponad rok, osiągając - według mnie - ogromne postępy zarówno względem samego projektu, jak i swojego rozwoju. W międzyczasie jednak przyszło mi nie raz się potknąć, poczuć się niekompetentną, zdenerwować, odczuć psychicznie skutki zrzucania na siebie dużej ilości obowiązków, jak i załamań związanych z, nazwijmy to, zagubieniem samej siebie. Jest wiele rzeczy, które ukształtowały moje postrzeganie w ciągu tego okresu i które pomogły mi zrozumieć i przyswoić duuużo wiedzy, choć nadal czuję pociąg do dalszego rozwoju, nauki, poszukiwania rozwiązań i dróg najbardziej odpowiednich dla mnie i mojego szczęścia, które będzie połączone z sukcesem w przyszłości.

Przez ten czas schodziłam i wracałam na ścieżkę zdrowego odżywiania i ćwiczeń, miałam wzloty i upadki związane głównie z brakiem czasu i poświęcaniu się projektowi, który albo wymagał "pracy po pracy", albo zajmował moją głowę na tyle, że nie była skora pozwolić mi na myślenie o niczym innym i ruszenie się z miejsca.

Przez to, a może dzięki temu udało mi się doświadczyć tempa życia, jakie dotyka coraz więcej ludzi: leniwa, niechętna pobudka, zbyt późna, alby zdążyć coś porobić, czy zjeść, dojazd do pracy, szybka kawka, albo 5, bo coś nam musi dać kopa, pogaduchy i zorientowanie się, że minęło już sporo czasu a Ty nawet nie jesteś nastawiona na pracę, mózg się rozluźnił i nie ma ochoty skupić się na zadaniu, walka z samą sobą o to, żeby cokolwiek zrobić i dokończyć (w wersji "indyka bez głowy" - latasz i łapiesz po trochu z każdego zadania, żeby się w tym pogubić, żeby z 5 zadań dnia zrobić 1 niezbyt dobrze, a resztę rozgrzebać i mieć problem z kontynuacją następnego dnia), czasem zapomnisz o jedzeniu, czasem "jak już trzeba", to polecisz na jakiś szybki obiad, za który zapłacisz jak za zboże w porównaniu do kwoty, jaką byś wydała robiąc sobie sama to samo danie w domu, ojoj koniec pracy, czas do domu, w domu stwierdzasz "zasłużyłam na odpoczynek" i rozpływasz się przed telewizorem, czy telefonem, który ostatnimi czasy przyrósł Ci do ręki, bo mimo iż nic ciekawego w nim nie ma, "a nóż coś znajdę", w nagrodę za "ciężki dzień" jakiś dobry fast food, albo trunek, na odprężenie, dzień minął, czas na prysznic i do spania, ale nie zasypiasz od razu, bo cyfrowy świat daje zbyt wiele ciekawych grafik, filmików, pościków,... i kolejny dzień od nowa.

Kilka takich pętli i odczuwasz wypalenie, depresję lub ataki paniki, w zależności od rodzaju pracy i Twoich oczekiwań, i zastanawiasz się, czy to Twoja wina, czy po prostu czas znaleźć nową pracę.

Jako menadżer miałam styczność z wieloma CVkami, w których historie w jednym miejscu pracy trwały maksymalnie 5 miesięcy i te 5 miesięcy były ogromnym atutem kandydata, gdyż zazwyczaj maksymalny czas pracy w jednym miejscu trwał 3 miesiące.

Nie neguję oczywiście pracodawców, którzy sami doprowadzają do tak silnej rotacji pracowników, tak też się zdarza, jednak patrząc na tak dużą ilość podobnych CV, mających po kilka miejsc pracy i uciekających z każdego z nich po krótkim czasie, zauważyłam, iż to nie tylko kwestia pracodawcy. Nie do końca jest to też wina pracownika. Jest to podyktowane tempem pracy, obfitością wszystkiego, co oferuje nam współczesny świat, przerostem ilości nad jakością.

Czynniki te oddziałują nie tylko w pracy, ale w całym życiu, w codziennych i rzadszych zakupach, w codziennych czynnościach, aby na koniec wywrzeć wpływ na nasze samopoczucie i problemy z poradzeniem sobie z wieloma sytuacjami, problemami,...

Czas więc zacząć skupiać się na jakości, niż ilości.

Czas zacząć myśleć i działać jak lider.

Czas dostrzec swój wewnętrzny skarb.

I tym chcę się zająć jako nowym projektem, na tym blogu. Podzielić się doświadczeniem i wiedzą, zarówno względem zdrowego stylu życia i ćwiczeń, jak i względem rozwoju osobistego i poznania siebie, a przede wszystkim względem nauki i rozwoju jako pracownik i menadżer w wersji "junior manager for dummies" ;)

Posty w ramach danego panelu będą odpowiednio oznaczane, ale pojawiać się będą różnorodnie. Interesujący Was temat umożliwi więc wyszukiwanie po hasztagu ;)

Mam nadzieję, że okaże się to dla Was przydatną sprawą, bardzo na to liczę :)

Chęć zakupu rowerka stacjonarnego chodziła za mną już od dość dawna, ze względu na wizyty u dziadków, którzy dostali takowy od cioci i przy każdej okazji ktoś z rodziny z niego korzystał od tak - aby popedałować for fun w czasie rozmowy z dziadkami.

Jaką siłę ma nawyk? Na ile nam pozwala, a w jakim stopniu nas ogranicza?

Czas więc na trzeci i na tą chwilę ostatni poziom serii Piękny Brzuszek ♥

Poprzednie:

[PIĘKNY BRZUSZEK POZ. I]

[PIĘKNY BRZUSZEK POZ. II]

W dalszym ciągu, jeśli sama ilość powtórzeń nie jest dla Was trudnością, możecie dodać obciążenie na kostki lub do rąk ;) W razie gdyby ktoś nie natknął się na poziom I na początku, zapraszam do powyższego linku, bo jest on bogaty w wiele ważnych i, mam nadzięję, ciekawych informacji, które przydadzą się przy planowaniu i wykonywaniu rozpiski :)

Kolejną moją treningową ofiarą będzie znów pupa, jednak tym razem chcę się skupić na treningu z gumą, taśmą, co Wy na to? :) Macie takie cuda w domu? Chcecie rozpiskę uwzględniającą ich użycie?

Jak zwykle w tej serii przypominam o możliwości mieszania tygodniowego planu z innymi treningami, np.:

[LETNIA PUPCIA - PRZYGOTOWANIE]

[LETNIA PUPCIA - POZIOM I]

Sposób wykonywania treningu (na przykładzie poziomu I):

Kiedy już stwierdzicie, że poziom I idzie Wam za łatwo i chcecie złapać za coś, co mimo małej zmiany doda nowe bodźce organizmowi, to czas na #PięknyBrzuszekPozII !

Dla osób, które nie znają poprzedniego kroku [POZIOM I TU]

W dalszym ciągu będziecie spalać kalorie, podnosić tempo spalania, zapewne pocić się jak prosiałke, ALE podniesiecie sobie odrobinę poprzeczkę, bo czego się nie robi dla lepszego nastroju, zdrówka i ciałka! ♥ W razie potrzeby możecie złapać za butelki z wodą albo małe ciężarki, dla dodania kolejnego wyzwanka dla Waszych mięśni w tych ćwiczeniach, w których się da oczywiście ;)

Po raz kolejny zaznaczę przed rozpoczęciem działania najważniejsze rzeczy związane z rozpiską:

Rozpiska jest polecana do wykonywania z przerwami, nie codziennie. Należy zwrócić uwagę, że jest to trening typu HIIT, który dotyka także mięśni głębokich, a to wymaga późniejszej regeneracji, dlatego lepiej dać sobie minimum jednodniową przerwę pomiędzy kolejnymi sesjami z Pięknym Brzuszkiem, a w tym czasie wykonywać np.:

[LETNIA PUPCIA - PRZYGOTOWANIE]

[LETNIA PUPCIA - POZIOM I]

Sposób wykonywania treningu (na przykładzie poziomu I):

No ok, czekolada zawsze poprawi humor :D Byle bez przesady! Ja idę w odrobinę innym kierunku dodając czekoladę do tego "muga": czekolada o wysokim % kakao w składzie i kakao w samym cieście to dawka magnezu, a ten pomaga nam, w uproszczeniu mówiąc, ogarniać całą to nerwową sprawę w naszym organizmie ;) Polecany jest też przy miesiączce, bo razem z krwawieniem tracimy także magnez. Symptomem braku magnezu mogą być nie tylko tiki i nerwowość, ale także osłabienie (właśnie w czasie miesiączki potrafi mi to doskwierać). Na tą jesienną pogodę też może się nam taki posiłek przydać ;)

Deszcz i szaruga za oknem zainspirowały mnie do stworzenia śniadanka otulającego jesiennym ciepełkiem, kojarzącego się z gorącym posiłkiem popijanym korzennym napojem i spożywanym w cieplutkim sweterku ❤️ Tak powstał mugcake jabłkowy z cynamonem ❤️

Czas na kontynuację poprzedniego posta ♥

Dlaczego kontynuacja? Ponieważ "nie umieć" według mnie posiada tutaj dwa znaczenia :)

Jedno zostało już opisane, ale dzisiaj zajmiemy się drugim!

Znasz to uczucie, kiedy instruktorka, trenerka na yt czy innym przekaźniku Twojego treningowego zadania, inna dziewczyna na siłowni, albo nawet po prostu inna osoba w Twoim otoczeniu robi coś LEPIEJ OD CIEBIE?

Koleżanka robi głębokie rozciąganie, a Ty ledwo w ogóle się "składasz"?

To jeden z demotywatorów usytuowanych w naszych łebkach i często zniechęcający nas do pracy "bo przecież jak robię gorzej, to lepiej się nie pokazywać...". Pamiętam, jak przez płytszy skłon niż większość koleżanek z klasy przeżywałam to bardzo długo. Przy okazji dostałam gorszą ocenę od nich.

Najpierw było wyparcie: "mam taką budowę, nic nie poradzę"

Później zderzenie z prawdą: "Kasia ma mniej komfortową budowę niż ja, a zrobiła lepiej..."

Tutaj pojawiała się faza decyzji: "ruszyć dupala i zająć się mobilnością, czy olać to w cholerę i znienawidzić wf?"

Akurat wtedy trochę przechytrzyłam system i wykorzystując dobrze rozgrzane po którymś wf-ie ciało, poprawiłam ocenę. Niemniej jednak później sama w domu postanowiłam zająć się rozciąganiem. Późniejsza historia i to, że czas znów zabrać się za poprawę mobilności to temat na inny post ;p

Chcę jednak zaznaczyć puentę tej przypowiastki:

Nie bój się pokazać, że nie umiesz, że jesteś na niższym poziomie niż inni! Większość z nich też kiedyś było tam, gdzie Ty  jesteś w tej chwili!

Druga ważna w tym temacie sprawa to niezniechęcanie się do czegoś tylko dlatego, że np. taka Boho robi sobie szpagacik na lajcie, a Ty ledwo możesz się rozkraczyć (a jeśli jesteś bliżej szpagatu, to - hurra Ty!♥)

Źródło: yt Boho Beautiful

Jeśli trenerka pokazuje głęboki skłon, czy jakiekolwiek pogłębione rozciąganie, którego nie jesteś w stanie wykonać - zrób je w takim zakresie, w jakim możesz, zamiast zupełnie rzucać trening. Wykonaj zalecane ćwiczenie bez bolesnego naciągania, czy rwania. Po prostu poczuj rozciągnięcie, oddychaj i przytrzymaj pozycję w zalecanym czasie :) To Twój poziom, Twój trening, Twoje ciało, jedyne w swoim rodzaju, indywidualne. Słuchaj jego, siebie i powoli je zmieniaj (oby na lepsze! ♥)

To samo tyczy się treningów - co z tego, że koleżanka z siłki robi przysiad z 20 kg, a Ty dopiero zaczynasz z 4? Ona także musiała kiedyś ćwiczyć z 4! Skup się na swoim treningu, nie staraj się czym prędzej kogoś przegonić, przebić, bo może to doprowadzić do kontuzji. Z drugiej strony nie daj się zdemotywować otoczeniem, bo jedynie odbierzesz sobie szansę, którą masz tak samo jak ta "lepsza" koleżanka. Rzecz w tym, że Ona nie dała się pesymistycznej wersji porównania, a przerobiła ją na optymistyczne "skoro inni mogą, to ja też będę mogła. Każdy od czegoś zaczyna"!

Siłownia, do której uczęszczam i polecam Gdańszczanom - Adrenaline Gym ♥

Legginsy - Carpatree ♥

Jak pisałam w zapowiedzi posta na Brzuch się sam płaski nie zrobi ;o dzisiejszy temat krótki i nieskomplikowany, ale jednak warty "zahaczenia".

Wiele z nas zaczyna swoją przygodę na własną rękę, łapiąc za udostępniane w internecie ćwiczenia lub korzystając z rozpisek treningowych (płatnych lub nie), które niby mają opisy poprawnej techniki, ale w praktyce nie zawsze stosuje się teorię. Bywa, że zwyczajnie nie zauważamy błędów w stosowaniu porad odnośnie ułożenia kończyn, czy utrzymania pozycji tułowia. W zależności od wagi błędów, używanego ciężaru, bądź przypadku, możemy sobie napytać tym mniejszej lub większej biedy (szczęściarzom ujdzie płazem).

Często zdarzają się sytuacje, kiedy po pewnym czasie trafiamy na siłownię i nie wiedząc, na ile dobrze wykonujemy ćwiczenie, chowamy się w kącie, modlimy o to, aby instruktor do nas nie podszedł albo po pierwszej wizycie odczuwamy taki dyskomfort, że do niej już nie wracamy.

Tu pojawia się miejsce na moje przesłanie:

NIE BÓJ SIĘ NIE UMIEĆ! (y)

Instruktor jest po to, aby Cię poprawić, choćby miał Cię męczyć przez cały trening, albo choćbyś Ty miała męczyć jego! Jeśli jednak czujesz, że potrzebne Ci rzeczywiste, porządne wprowadzenie w technikę ćwiczeń, skupione na Tobie i Twoim treningu, wykup sobie treningi personalne, chociażby w ilości potrzebnej jedynie do nauczenia się poprawności. To najlepsza metoda na zadbanie o jakość swojego treningu.

Dlaczego to takie ważne?

Jak już wyżej zaznaczyłam, poprawna technika uchroni Cię przede wszystkim przed kontuzjami, chociaż ja użyłabym słowa "krzywdami", bo niektóre mogą być bardzo poważne. Ważne jest także, aby wiedzieć, co się robi, a nie błądzić w ślepo. Poprawna technika to także lepsze rezultaty treningów i szybsze efekty, odpowiednia poprawa wyników, nie tylko wytrzymałości, ale także mobilności. O mniejszej ilości zdziwionych gapiów i łatwiejszym wchodzeniu do siłowni nie wspomnę ;) 

Więc jeśli nie widzisz zakładanych zmian może warto się zastanowić, czy robisz wszystko dobrze?

A co jeśli nie stać Cię na treningi osobiste?

Jedną z metod dopilnowania poprawności ćwiczeń w zaciszu domowym jest wykonywanie ich przed lustrem (jednak nie każdy ma na tyle duże lustro dostępne w miejscu, gdzie ćwiczy), oczywiście po odpowiednim dokształceniu się, czyli lekturze technik wykonywania ćwiczeń czy dogłębnej analizie dobrze omówionych filmików.

Drugą - trening z koleżanką/kolegą, który taką wiedzę przyswoił.

Do tego ważne, aby techniki uczyć się z możliwie jak najmniejszym obciążeniem. Jeśli łapiesz za maszynę, daj taką wartość, przy której mięśnie się napinają, ale nie muszą mocno pracować, jeśli za hantle, najpierw weź lżejsze, jeżeli nie korzystasz z obciążenia i wykorzystujesz ciężar własnego ciała, bardzo dobrze. Tak wykonujesz pierwszą, nadprogramową serię ćwiczeń, sprawdzając, czy radzisz sobie z techniką i przygotowujesz mięśnie do danej stacji treningu. Niektóre ćwiczenia, które planujesz zrobić z małymi hantlami, w pierwszej serii możesz zrobić bez niczego :)

Polecam jednak gorąco skorzystanie z treningów osobistych, przynajmniej 2-3 lub chociaż skorzystanie z możliwości chodzenia na siłownię, czasem nawet sami tamtejsi bywalce są chętni do pomocy, wystarczy ich lepiej poznać ;)

Siłownia, do której uczęszczam i polecam Gdańszczanom - Adrenaline Gym ♥

Legginsy - Carpatree ♥

Koszulka - EGO Sportswear ♥

Często dostaję od Was to pytanie. Zaraz po tych typu "co poradzić na [tu wpisz partię ciała, która wpadła Ci do głowy]?" Postanowiłam więc odpowiedzieć na nie jednoznacznie i ogólnie, bo tylko tak można na to pytanie odpowiedzieć:

Szczerze mówiąc - nie wiem! :o

Niech Ci się jednak świat nie zawali, tak Tobie, tej pięknej osóbce, czytającej tego posta! ♥ To, że nie mogę ręczyć, jak szybko zobaczysz efekty, nie oznacza, że będziesz na nie czekać do u*ranej śmierci, a jedynie, że nie jestem w stanie określić, czy Twój progress pojawi się po miesiącu, czy dwóch-trzech. Wszystko zależy od organizmu, sylwetki, Twojego punktu startu, diety (zdrowej! Nie głodówki! Zawsze to zaznaczam i będę, aż do znudzenia!), rodzaju i częstotliwości ćwiczeń.

ALE

Nie baw się w desperatkę, żadna desperacja nikomu nie służy! Nie ma co od razu ze względu na to, olać chęć pociśnięcia treningów i zdrowego żywienia. Nie ma też co mieszkać na siłowni, czy aerobiku. Nie tędy droga! Każdy organizm potrzebuje odpoczynku, często właśnie regeneracja daje efekty, a nie sam trening, zwłaszcza jeśli chodzi o ćwiczenia siłowe i ciężarowe.

Tak więc daj sobie czas i trzymaj się racjonalnego planu, najważniejsza jest zdrowa dieta, a co do ćwiczeń, jest to zależne od Twojego celu, jednak zawsze korzystaj ze wszystkich rodzajów, czyli cardio, siłowego i ciężarowego treningu, gdyż jedne zajmą się dodatkowym spalaniem tkanki tłuszczowej (a jeśli masz jej już wystarczająco mało, odkryje mięśnie), a inne zadbają o kondycję skóry, jej elastyczność oraz o kształt sylwetki i mięśnie ;)

Efekty sprawdzaj przed lustrem, na wadze (na czczo, po toalecie, najlepiej w samej bieliźnie), przy pomocy miarki, razem lub osobno, najczęściej ok. 1 raza w tygodniu, żeby naturalne skoki wagi związane z kobiecymi hormonami nie zakłócały wyników i motywacji, weź jednak pod uwagę, że wyniki czasem i tak mogą być przekłamane ze względu na dni płodne lub zatrzymywanie wody przed lub w czasie miesiączki. Nie dołuj się tym, to naturalne! ♥ Dlaczego stosować wszystkie 3 metody pomiaru? Bo nie zawsze są one osobno rzetelne. Czasem nie będziesz spadała z wagi, a jednak przed lustrem zauważysz zmianę, miarka stanie, a waga się ruszy, jest różnie ;)

Wracając do samego zauważania efektów, daj sobie 1-2 miesiące na pierwsze większe zmiany i nie zapomnij, że czasem samemu patrzy się na siebie tak często i na tyle krytycznie, że dopiero osoba trzecia powie nam o zmianie, której same nie dostrzegamy ;)

Nie poddawaj się, zobaczysz, że będzie warto! ♥

xoxo! ♥

Post powered by:
EGO Sportswear
Myprotein
Deadlift GymWear
♥